Porady

Ważne dla 3 latka

Pierwsze kontakty
Trzylatek przez pierwsze dni pobytu w przedszkolu jest bardzo zagubiony i zdezorientowany . Przerażają go duże przestrzenie , obcy ludzie, nie wie z kim nawiązać bliższy kontakt. Pozostawiony w nowym otoczeniu bez mamy, z którą jest związany emocjonalnie, przeżywa lęk powodujący przykre napięcia emocjonalne.
Nowym doświadczeniom związanym z pierwszymi samodzielnymi krokami zawsze towarzyszą emocje , radość czasami smutek , rozczarowanie. Wtedy też mogą mieć miejsce pierwsze poważne problemy , gdy okazuje się , że ze strony dzieci napotykamy na emocjonalną barierę w postaci płaczu, krzyku, wymiotów itp.
Nie jest to zachowanie odbiegające od normy ,dziecko ma prawo do przeżywania swoich smutków , przygotowując się do życia w społeczeństwie . Jednak nie możemy sfery emocjonalnej dziecka lekceważyć, ponieważ w przyszłości może to być przyczyną leków nerwicowych lub zaburzenia osobowości .
Płacz towarzyszy dziecku w trudnych chwilach, pomaga odreagować stres .Pierwsze tygodnie dla dzieci trzyletnich i ich rodziców to okres bardzo intensywnych przeżyć. Dlatego najważniejszym zadaniem w początkowym okresie pobytu dziecka w przedszkolu, które złagodzi trudna sytuację jest zbudowanie więzi między dzieckiem i nauczycielem, wtedy maluch poczuje się całkowicie bezpieczny .

Kilka sposobów oswajania przedszkolnych lęków :

• Lęk przed rozstaniem; najtrudniejsza chwila, dlatego nie należy jej przedłużać, bo staje się bardzo trudna. Długie pożegnania budzą w dziecku nadzieję, że mama je zabierze, więc płacze i histeryzuje żeby pokazać jak bardzo jest mu źle.Utrata bezpieczeństwa związanego z obecnością osób bliskich stwarza konieczność szukania oparcia w innych i dziecko nawiązuje więź emocjonalną z nauczycielem.
  W rozmowie nauczyciel wykorzystuje uzyskane informacje od rodziców, dziecko ma poczucie, że je zna, uspokaja się i obdarza zaufaniem. Podstawą dziecięcego zaufania do dorosłych jest dotrzymywanie umów z ich strony .
• Lęk przed jedzeniem : niektóre dzieci denerwują się i zaczynają płakać słysząc dźwięk talerzy, bo wiedzą, że zbliża się posiłek. Wspólne przygotowywanie nakryć do stołu może odwrócić ich uwagę od przykrych myśli, oswajając jednocześnie z przedszkolnym jedzeniem. Dzieci, podobnie jak dorośli, buntują się jeśli czują, że są do czegoś zmuszane, dlatego pozwalamy im samodzielnie wybrać miejsce przy stoliku i zjeść to, na co mają ochotę. Samodzielne zjadanie posiłków przez dzieci to nie tylko kwestia sprawności manualnej czy zaradności, ale również podstawa budowania poczucia własnej wartości i pewności siebie. Trzylatek, który czuje, że potrafi zadbać o swoje podstawowe potrzeby od razu zaczyna funkcjonować inaczej w społeczności przedszkolnej.
• Niezbędnik malucha:
 
• wygodne kapcie na gumowej podeszwie bez skomplikowanych wiązań,
• ubranka na zmianę,
• chusteczki na otarcie łez i noska.

Drodzy rodzice, pamiętajcie, że nawet jeśli dobrze przygotujecie dzieci, to i tak Wasz maluch ma prawo wyrażać sprzeciw i niezadowolenie - w końcu w jego życiu zaszła radykalna zmiana i potrzeba czasu, aby ją zaakceptował.

PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI

Jak zadbać o prawidłową postawę dziecka ?

Zachęcamy rodziców i dzieci do ruchu na świeżym powietrzu oraz wykorzystywania darów przyrody , sprzętu sportowego , zabawek oraz przedmiotów codziennego użytku do zabaw ruchowych . Zapobiegnie to w wielu wypadkach wadom postawy , których korekcja jest procesem długotrwałym .Korygowanie wad koncentruje się na oddziaływaniu na układ mięśniowy oraz zmianie nieprawidłowych nawyków .Stosowane ćwiczenia często powodują znużenie .W związku z tym proponujemy kilka zabaw i sportów korygujących najczęstsze wady postawy:

Jazda na rowerze

• Wzmacnia mięśnie brzucha , które odpowiadają za prawidłowe ułożenie kręgosłupa na odcinku lędźwiowym,
• Ulżenie kolan podczas jazdy sprzyja rozciąganiu przykurczy w stawach kolanowych - koślawość kolan.

Pływanie

• Wzmacnia mięśnie grzbietu,
• Pozycja przyjmowana podczas pływania odciąża kręgosłup.

Zabawy na drabinkach i drążku

• Wspinanie wzmacnia mięśnie grzbietu,
• Zwisy odciążają kręgosłup osiowo.

Chodzenie boso

• / np. po piasku, wodzie /, rysowanie palcami stóp, mieszanie wody i piasku , podnoszenie drobnych przedmiotów wzmacnia mięśnie podeszwowe stóp odpowiedzialne za wysklepienie stopy.

Gry i zabawy z piłką

• Wyrzuty piłki w górę, dobre ćwiczenie na rozciąganie kręgosłupa i m. grzbietu

Na co należy zwrócić uwagę w trosce o prawidłową postawę dziecka ?

1. Układania jednej stopy pod pośladkami w czasie siedzenia na krześle, tapczanie, podłodze / - taki nawyk jest częstą przyczyną skolioz u dzieci.
2. Noszenia bagaży , zwłaszcza na jednym ramieniu - powoduje przechylanie tułowia i w konsekwencji prowadzi do skolioz.
3. Siadanie po zewnętrznych stronach pośladków . Jest to postawa bardzo lubiana przez dzieci przedszkolne. Utrzymywanie jej przez dłuższy czas może prowadzić do koślawości kolan.

Na zadane polecenie wykonania ilustracji do ulubionej bajki, dzieci w 90% rysują postaci z bajek telewizyjnych, a nie bohaterów z literatury dziecięcej. Telewizja wyparła książkę, prasę, bezpośrednie kontakty rodziców z dziećmi, wspólne spacery czy też wyjścia do kina i teatru. Obserwując zabawy dzieci w przedszkolu zauważyłyśmy jaki duży wpływ na zachowanie się dzieci mają oglądane bajki w telewizji. Powracają one w swoich zabawach do motywów znanych z kreskówek dla dzieci.
Należałoby się zastanowić nad treścią telewizyjnych kreskówek dla dzieci, czy wszystkie z nich nadają się do oglądania przez dzieci w wieku przedszkolnym. Tak naprawdę wiele z nich naszym zdaniem nie nadaje się dla dzieci. W swojej treści zawierają zbyt dużo przemocy fizycznej i psychicznej, ukazują wiele złych wzorców do naśladowania pozbawiając tym samym wartości wychowawczych. Oglądanie agresji na ekranie jest dla nich sygnałem, że jest ona aprobowana przez ogół ludzi. Naszym zdaniem zachęca dzieci do wyładowania swojej agresji, którą dotychczas tłumiły. Widać to wyraźnie w zabawach dzieci z rówieśnikami w przedszkolu już nawet w młodszych grupach dzieci 4-letnich.
Oglądanie scen, w których na przykład zrzucony kot z dachu wstaje nie odczuwając bólu i goni znowu myszkę, powoduje u dzieci przekonanie, że robienie komuś krzywdy nie sprawia bólu osobie krzywdzonej. Dzieci nie są na takich przykładach uczone empatii czyli współodczuwania emocji innego człowieka. Zachowania agresywne oglądane na ekranie telewizji zostają przeniesione na realne sytuacje życiowe co powoduje wzrost tolerancji wobec przemocy. Dziecko w wieku przedszkolnym nie potrafi jeszcze rozróżnić świata realnego od świata fikcji.
W czasopiśmie „Bliżej Przedszkola” z 2001 roku są przedstawione przez OBOP, wyniki, który podaje, co telewizja daje dzieciom:
*złośliwość 71%
*wypadki 71%
*pomoc 66%
*podstęp 58%
*życzliwość 58%
*miłość 58%
*podziw 56%
*wrogość 54%
*strach 54%
W styczniu przebadano 68 programów dziecięcych ( w tym programy edukacyjne) 39 zawierało sceny nasycone emocjami, przemocy, złośliwości,
*w 35% programów pojawia się złośliwość i szyderstwo,
*w 28% podstęp i kłamstwo,
*w 28% przemoc i znęcanie się.
Te wyniki chyba mówią same za siebie, ile jest w naszej telewizji dla dzieci złych wzorców do naśladowania.
Sposób wykorzystania przez dzieci tego, co widzą na ekranie zależy przede wszystkim od nas dorosłych rodziców i nauczycieli. To rodzice powinni decydować ile czasu dziecko spędza przed telewizorem, jakie programy ogląda i o jakiej porze. Powinni oni zapoznać się osobiście z repertuarem programów dla dzieci i wybrać z pośród nich tylko te które są odpowiednie do jego wieku i psychiki. Telewizja dostarcza na pewno również wiele pożytecznych informacji i dlatego też nie można pozbawić dziecka jej oglądania. Chodzi jednak o to by w tych programach przez dziecko oglądanych przekazywane były wiadomości, które stwarzają pozytywne emocje, atmosferę dobrej zabawy i radości. A w ten sposób równocześnie zapewniamy dziecku w wieku przedszkolnym kształtowanie wielu pozytywnych nastawień i pokazanie wartościowych społecznie pożądanych postaw. W kilkunastu przedszkolach zaproponowano rodzicom wychowanków wypełnienie anonimowej ankiety.
Oto jej treść:

ANKIETA

1. Czy pana/i dziecko ma codzienny dostęp do :
*telewizji
*bajek na VIDEO, lubDVD
2. Ile czasu dziecko spędza oglądając :
*telewizję
*bajki na VIDEO, lub DVD
3. Jakie programy dziecko ogląda w telewizji ?
4. Czy chodzi pan/i z dzieckiem do kina, teatru ?
5. Jak często czyta pan/i dziecku literaturę dziecięcą
*codziennie
*2, 3 razy w tygodniu
*4 raz w miesiącu
*1 raz w miesiącu
*w ogóle
inne niż wyżej

A oto jej wyniki:

*100% dzieci ogląda w swoim domu telewizję,
*75% dzieci ma w swoim domu magnetowid lub odtwarzacz DVD i ogląda na nim bajki,
*65% ogląda telewizję ponad 2 godziny
*35% ogląda telewizję mniej niż 2 godziny
*55% ogląda bajki na video lub DVD ponad 1 godzin
*45% ogląda bajki na video mniej niż 1 godzinę
*35% rodziców czyta dzieciom bajki codziennie
*60% 2, 3 razy w tygodniu
*2% 4 raz w miesiącu
*0% 1 raz w miesiącu
*0% w ogóle
*3% kiedy mam czas:
*20% rodziców chodzi z dziećmi do kina lub teatru

dzieci oglądają w telewizji :
*bajki 100%
*programy edukacyjne 10 %
*filmy dla dzieci 6%
*programy i filmy przyrodnicze 7 %
*programy muzyczne 3%
*teleturnieje 7%
*programy sportowe 3%
Wyniki przeprowadzonej ankiety tylko potwierdziły przypuszczenia, że i wychowankowie dużą część swojego wolnego czasu spędzają przed ekranem telewizora.
Dlatego dużą rolę widzimy w tym aby zachęcać dzieci i ich rodziców do oglądania tylko tych programów, które będą pozytywnie oddziaływały na dzieci. W naszej pracy wychowawczo-dydaktycznej chcemy także zachęcać dzieci do korzystania z innych form spędzania wolnego czasu. Zwrócimy także uwagę na zainteresowanie dzieci naszą piękną literaturą dziecięcą. Sądzimy, że każdy komu leży dobro dziecka na sercu, po przeczytaniu tego artykułu, będzie zwracał od tej pory uwagę na to co jego dziecko ogląda w telewizji i ile czasu spędza przed ekranem. Proponujemy również więcej czasu spędzać z dzieckiem przed telewizorem i po wspólnie obejrzanej bajce, poświęcić chwilę czasu na jej objaśnienie, skomentowanie i zaznaczenie pozytywnych postaw.
Duże znaczenie dla dziecka będzie miało także organizowanie w inny sposób jego wolnego czasu, które na pewno pogłębi naszą więź emocjonalną z dzieckiem, czy to przez wspólny spacer, czy też przez wspólne czytanie literatury dziecięcej, czy też na przykład przez zorganizowanie wyjścia do kina, teatru lub muzeum.

Co daje głośne czytanie dzieciom?

Codzienne czytanie dziecku dla przyjemności jest najskuteczniejszą metodą wychowania czytelnika  – człowieka samodzielne myślącego, posiadającego wiedzę i  umiejętność jej poszerzana, kulturalnego, etycznego,  z wyobraźnią, który umie radzić sobie w życiu przy pomocy rozumu, a nie pięści.
Głośne czytanie dzieciom od najmłodszych lat ma ogromny wpływ na ich wszechstronny rozwój. Dlatego przedszkole w ramach kampanii społecznej włączyło się do Programu  „ Cała Polska czyta dzieciom”. W naszym przedszkolu uzupełniamy domowe czytanie , a tam gdzie całkiem go brak, dajemy szansę codziennego kontaktu z książką. Proponujemy:
•    codzienne czytanie dzieciom przez nauczycielki przedszkola przez co najmniej 20 minut  o stałej porze
•    regularnie zapraszamy rodziców, dziadków i innych dorosłych ( przedstawicieli ciekawych zawodów, aby czytali dzieciom
•    podjęliśmy współpracę z pobliską osiedlową biblioteką gdzie dzieci zapoznają się
z różnymi działami biblioteki, książkami i czasopismami, panie bibliotekarki czytają dzieciom i organizują zajęcia zainspirowane lekturą
Kampania „ Cała Polska czyta dzieciom” jest skierowana głównie do rodziców. Głośne czytanie dziecku wzmacnia więź rodziców z dzieckiem i zapewnia jemu zdrowy rozwój emocjonalny. Nawyki umysłowe, przekonania i system wartości powstają w dzieciństwie. Głośne czytanie to potężna stymulacja mózgu. Dzieci, którym dużo się czyta rozwijają się lepiej niż ich rówieśnicy.
Co daje wspólne czytanie?
•    buduje mocną więź między rodzicem, a dzieckiem
•    niezwykle stymuluje rozwój dziecka
•    rozbudowuje słownictwo malucha, poszerza wiedzę
•    rozbudza zainteresowania, rozwija wyobraźnię
•    uczy myślenia, pomaga w zrozumieniu ludzi, świata i siebie
•    stymuluje rozwój emocjonalny rozwija wrażliwość i empatię
•    uczy wartości moralnych, wpływa na zmianę postaw
•    sprzyja szybszemu samodzielnemu myśleniu, a później i czytaniu, i pisaniu
•    chroni przed uzależnieniem oglądania telewizji i korzystania z komputera
•    kształtuje nawyk czytania przez cale życie
Aby dziecko mogło korzystać z książki w sposób twórczy, trzeba mu pomóc. Aby uzyskać pomyślne efekty wychowawcze ważny jest  starannie dobrany i przemyślany dobór książek do czytania, w zależności od wieku dziecka i jego rozwoju.
Przy wyborze książek pomocą może być opracowana przez Fundację ABCXXI strona
w Internecie:
www.calapolskaczytadzieciom.pl
Lista książek polecanych będzie dla Państwa pomocą przy doborze lektur do czytania dzieciom. Tytuły książek polecanych na tej stronie nie jest ustanowiona raz na zawsze.
Drodzy Rodzice możecie się również w doborze książek zwrócić się  o pomoc do nauczyciela przedszkola swojego dziecka.

Rodzicu pamiętaj, że głośne czytanie najlepszych książek bawi i uczy jednocześnie Twoje dziecko. Jeśli maluch przeżywa trudne chwile to możesz mu pomóc czytając odpowiednią książkę.